Sunday, November 28, 2004

เพลงแสนหวาน

ฉันจำหนึ่งวันในฤดูใบไม้ผลิเมือต้นปีนี้ได้ ใบไม้สีเขียวอ่อนพากันผลิใบออกมา สวยเหลือเกิน ระหว่างทางเดินทางบ้านไปที่ทำงาน ฉันเลยเดินเถลไถลเล่นก่อนไปที่ทำงาน เพือให้ดวงตาของฉันซึมซับความงามของฤดูใบไม้ผลิให้เต็มอิ่ม ก่อนที่จะพาสายตาไปจดจ้องแต่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ร้านกาแฟเริ่มพากันออกมาตั้งริมถนน มีอยู่ร้านหนึ่งเปิดเพลง La vie en Rose ของศิลปินผู้ล่วงลับไปนานแล้ว Edit Piaf ฉันรู้สึกว่าวันนั้น ถนนที่ฉันเดินมันเป็นสีชมพู ท้องฟ้าใสกว้างสวย ผู้คนเดินส่งยิ้ม หน้าบาน ไม่บูดบึ้งเหมือนที่เคยเห็นมาตลอด นกพิราบตัวอ้วนบินแทบไม่ไหวพากันร้องเพลงกระโดดตุ๊บๆจิกขนมปังบนทางเท้า ฉันเดินไปพลางคิดขอบคุณพระเจ้าแห่งธรรมชาติที่มอบวันอันสวยงามอีกวันหนึ่งมาให้ฉัน

และก่อนหน้านั้น ศิลปินสาวชาวไอริชชื่อ ไดโด Dido ก็ออกอัลบั้มแสนหวานมาตอนช่วงฤดูหนาว อีกวันที่ฉันต้องเดินผ่านร้านกาแฟร้านโปรด เขาก็เปิดเพลงของไดโด เพลง White Flag ให้ฉันได้ยิน ไม่น่าเชือว่าเพลงจะมีอิทธิพลต่อจิตใจของมนุษย์เราเหลือเกิน ฉันเลยยืนฟังเพลงท่ามกลางละอองหิมะที่ตกลอยละลิ่วจากท้องฟ้าลงมา แปลกที่ฉันไม่รู้สึกหนาว ฉันยืนฟังเพลงจนจบ

3 Comments:

At December 8, 2004 at 12:43 PM, Anonymous Anonymous said...

สวัสดีครับ เจ๊วนาคนสวย ได้รับการ์ดแล้วนะครับ น่ารักมากเลย ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆ เลย วิลเล่บอกว่าจะต้องไปเยี่ยมเจ๊ที่สวิส เพื่อเป็นการทดแทน(จริงๆแล้วหาเจ้ามือเลี้ยงข้าว) แต่ผมบอกวิลเล่ว่าเจ๊จะย้ายไปอาฟริกาแล้ว ไปตามหาของใหญ่(เพ็ดนะเพ็ด เม็ดใหญ่ๆ) วิลเล่ยังจะตามไปขี่ฮายีน่ากับเจ๊เลย คิดถึงน๊ะจ๊ะ จะบอกให้ บอกเฮียโจรด้วยว่าขอให้มีฟามสุขมากๆๆๆๆๆ
แทน+วิลเล่

 
At December 17, 2004 at 12:04 AM, Blogger roungtawan belgium said...

ขอเข้ามาซึมซับบรรยากาศด้วยคนค่ะ ชอบเพลงของDido เหมือนกันค่ะ

 
At December 17, 2004 at 12:04 AM, Blogger roungtawan belgium said...

ขอเข้ามาซึมซับบรรยากาศด้วยคนค่ะ ชอบเพลงของDido เหมือนกันค่ะ

 

Post a Comment

<< Home